fbpx
masker dragen

Een masker dragen doet meer zeer dan je ware gezicht tonen.

En echt jammer, maar daar kom je pas achter als je masker afvalt.
Of als je ‘m in razernij van je gezicht aftrekt.
Of als hij in liefde oplost.

Eerst is het koud en naakt.
Zo zonder bescherming, zonder schild.
En dan doet het pijn, want de wonden liggen open en bloot.

Maar dan..

De wonden krijgen de ruimte om te helen.
Je gezicht krijgt de tijd om zich weer te vormen hoe het ooit was.
Je spieren voelen de vrijheid van vrij kunnen bewegen.
Je ogen schitteren door alles wat er weer en meer te zien is.

En stukje bij beetje, stapje voor stapje is het daar.
Weer.

Jij.

Zoals het ooit bedoelt was.
Zoals je ooit bent begonnen.
Zoals jij bent, perfect door imperfectie.
Die zo perfect is.
Met je eigen wensen en dromen.
Met je eigenaardigheden en ja, ook al jouw crap.

Mijn masker lijkt op mijn ware gezicht.

Lachen en vrolijk.
Naar buiten gericht en met aandacht.
Met de woorden ‘ik weet het wel’
Maar met de gedachtes ‘ik weet het niet!!’
Met een onderlaag die krampachtig vastgreep, uit angst om te verliezen.
En met een onderlaag die meer van de ander hield dan van zichzelf.

Mijn masker is weg.

In woede eraf getrokken.
In tranen weggespoeld.
En het laatste stukje is met liefde opgelost.

Mijn ware gezicht lijkt op mijn masker.

Lachen en vrolijk.
Naar buiten gericht en met aandacht.
Maar met de woorden ‘ik weet het niet en dat boeit me echt voor geen meter’
Kom! Laten we het samen ontdekken.
Met de gedachtes ‘ik weet het niet, wat heerlijk, ik weet het gewoon niet, soms wel, meestal niet en dat is helemaal niet erg’
Met een onderlaag die met open armen staat en alles ontvangt en geeft.
En met een onderlaag die meer van zichzelf houdt dan ooit.

Liefs, Divera | Dé coach voor beginnende coaches

p.s. zet vandaag de eerste stap om jouw ware gezicht alle ruimte te geven. Boek een gratis coach consult en ik help je om in actie te komen en jouw droompraktijk neer te zetten. https://www.divera.nl/gcc

Menu